Groep 513

Adoptiewerk - Iran

 

Vanaf 1 maart werkt de groep Heerhugowaard voor de zaak van de
Iraans Koeridsche Saman Naseem

 

 

 

Geen doodstraf voor Iraanse Saman Naseem

 

Het doodvonnis tegen de Iraanse Koerd Saman Naseem werd eind januari vernietigd. Hij werd in plaats daarvan veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar voor ‘lidmaatschap van een groep die erop uit is de nationale veiligheid te verstoren’. Aangezien Naseem al in 2011 werd opgepakt, zal hij waarschijnlijk snel vrijkomen.

Amnesty voerde de afgelopen jaren intensief actie om de executie van Saman Naseem tegen te houden. De Iraanse autoriteiten werden overladen met brieven van honderdduizenden mensen van over de hele wereld die vroegen om een eerlijk proces voor hem. Naseem was ter dood veroordeeld omdat hij als 17-jarige meevocht met de Koerdische oppositiegroepering PJAK. Hij zegt te zijn gemarteld om hem te dwingen een verklaring te ondertekenen die hij niet kon lezen. Alleen aan het begin van zijn proces werd hij door een advocaat bijgestaan.

 

‘Familie hield begrafenisceremonie voor me’

 

In september 2014 werd Naseems doodsvonnis doorgezonden naar het Bureau van Implementatie. Vanaf toen voerde Amnesty de druk op de Iraanse autoriteiten op om de executie te voorkomen. Verschillende malen werd hij bijna geëxecuteerd.

Zo vertelde hij in 2016 in een bedankbrief aan Amnesty:

‘Op 18 februari 2015 werden mijn medegevangenen en ik naar buiten gebracht. Drie van hen werden geëxecuteerd. Ik en nog iemand anders werden in eenzame opsluiting gestopt. In de vier maanden daarna mochten we niet bellen of bezoek ontvangen en ontvingen we geen enkel bericht uit de buitenwereld. De dood hing ons constant boven het hoofd, we leefden in voortdurende afwachting van onze executies. Mijn familie dacht dat ik was geëxecuteerd en hield zelfs een begrafenisceremonie voor me. Toen ik ze vier maanden later opbelde, waren ze dan ook compleet in shock en ongeloof.’

 

 

 

 

Sinds medio 2014 heeft onze groep gewerkt voor Majid Tavakkoli.
Kort voor zijn 29e verjaardag bereikte ons het bericht dat Majid op 10 mei is vrijgelaten.




Majid Tavakkoli

 

Na de vrijlating van Majid Tavakkoli heeft de groep gewerkt aan de zaak van Omid Kokabee. 30 augustus 2016 is ook hij vrijgelaten, zij het voorwaardelijk. Onze groep blijft zich inzetten voor zijn onvoorwaardelijke vrijheid.




Omid Kokabee

 

adoptie_zaak

Informatie Iran

 

 

 

 

Adoptiewerk - Iran

 

 

Informatie adoptie zaak


Saman Naseem, een Iraanse Koerd is ter dood veroordeeld voor het deelnemen aan gewapende acties toen hij nog geen 18 was, tegen de overheid, waarbij een lid van de Revolutionaire Garde gedood werd. Zijn rechtszaak was grotendeels oneerlijk. De rechter gebruikte Naseem’s onder dwang afgelegde verklaring tegen hem, daarbij zijn bewering volledig negerend dat deze onder marteling was verkregen. Hij was gedwongen om zijn vingerafdrukken op een document te zetten terwijl hij geblinddoekt was.

 

 

 

Saman Naseem
20 september 1993

 

 

 

 

terug naar begin pagina

 

Adoptiewerk - Iran

 

 

Geografie en internationale betrekkingen

 

klik hier om de foto te bekijken

 

klik hier om de foto te bekijken

 

 

Iran (of Perzië), officieel, sinds 1979, de Islamitische Republiek Iran toen de monarchie omver werd geworpen en religieuze geestelijken de politieke macht grepen onder opperste leider ayatollah Khomeini.
Iran ligt in het Midden-Oosten en grenst aan Irak, Turkije, Armenië, Azerbeidzjan, Turkmenistan, Afghanistan en Pakistan. De Perzische Golf en de Golf van Oman bevinden zich ten zuiden en de Kaspische Zee ten noorden van Iran. Iran deelt de Kaspische Zee, behalve met de republiek van Azerbeidzjan en Turkmenistan, ook met Kazachstan en Rusland. De hoofdstad is Teheran.

 

De export van aardolie en aardgas vormen de belangrijkste bron van inkomsten van Iran. Iran heeft daardoor een belangrijke positie als op drie na grootste olie-exporteur ter wereld.

 

De export van aardolie en aardgas vormen de belangrijkste bron van inkomsten van Iran. Iran heeft daardoor een belangrijke positie als op drie na grootste olie-exporteur ter wereld.

 

Iran onderhoudt goede betrekkingen met een aantal buurlanden. Het heeft een sterke invloed in Syrië en onderhoudt een nauwe band met de sjiieten in Irak. Honderdduizenden Iraanse pelgrims bezoeken jaarlijks de voor sjiieten heilige steden Najaf en Karbala. Ook heeft Iran goede banden met haar noordelijke buurlanden Turkije en Armenië, aangezien in Iran veel etnische Armeniërs wonen.
Met de landen aan haar oostgrenzen, Afghanistan en Pakistan, zijn wat spanningen over de Afghaanse drugshandel en de fundamentalistische soennitische moslims die in Pakistan wonen en soms aanslagen plegen in het oosten van Iran.
Ook onderhoudt Iran betrekkingen met de andere landen die aan de Perzische Golf liggen, maar in die relaties zijn spanningen over de dominantie van de Golf. Ondanks dat Iran en Saoedi-Arabië sinds lang betrekkingen onderhouden, heeft de Saoedische koning Abdoellah in 2008 de Verenigde Staten gevraagd om Iran aan te vallen.
Iran heeft goede banden met Rusland (dat een kerncentrale bouwt in Iran), China en India. Het land heeft op het wereldtoneel daarnaast enkele opvallende relaties, zoals met de inmiddels overleden Venezolaanse president Hugo Chávez, waarmee Iran de afkeer voor de Verenigde Staten deelt. De conservatieve en zeer religieuze president Ahmadinejad, in functie sinds augustus 2005, was regelmatig in het nieuws door felle kritiek op de regering van de VS, en door het afwijzen van het bestaan van de staat Israël als op 'het (zionistische) regime dat Jeruzalem en Palestina bezet houdt'.

 

 

 

Bevolking

 

 

Er leven tenminste elf etnische groepen in Iran, waarvan de Perzen met 61% de grootste groep vormen, gevolgd door de Koerden met circa 10%. Iran heeft totaal ongeveer 80 miljoen inwoners (2013) waarvan er alleen in Teheran al 10 miljoen wonen en daarmee gelijk de grootste stad van het land is.

 

 

 

Recente geschiedenis

 

De Iraanse revolutie maakte een einde aan de macht van de sjah, die zich met een programma voor modernisering en verwestelijking, gekoppeld aan zware onderdrukking van dissidenten, had vervreemd van sterke religieuze, politieke en populaire invloeden.

 

Perzië, zoals Iran bekend was vóór 1935, was een van de grootste rijken van de oude wereld. Het land heeft al heel lang een eigen culturele identiteit binnen de islamitische wereld door behoud van de eigen taal en door vast te houden aan de sjiitische interpretatie van de Islam.

 

In 2002 verklaarde de Amerikaanse president George W. Bush Iran als behorend tot een "as van het kwaad". Hoewel de opvolger van Bush, Barack Obama, de toon heeft verzacht, blijft Washington Iran beschuldigen van het ontwikkelen van nucleaire wapens.

 

Iran, dat met Russische hulp zijn eerste kerncentrale bouwde - bij de zuidelijke stad Bushehr - beweert dat zijn nucleaire ambities vreedzaam zijn. Mahmoud Ahmadinejad, die president was van 2005 tot 2013, stelde dat de pruductie van nucleaire brandstof een "onvervreemdbaar recht" was van Iran. In 2010 stemde de VN in de kwestie voor het opleggen van een vierde ronde van sancties tegen Iran. Twee maanden later kondigde Teheran aan dat ingenieurs begonnen waren de centrale van Bushehr op te starten, wat beschreven werd als een mijlpaal in 's lands streven om nucleaire energie te produceren.

 

Het land heeft een overvloed aan energiebronnen - aanzienlijke olie- en aardgasreserves, alleen overtroffen door die van Rusland.

 

Iran staat sinds 1979 onder leiding van een conservatieve elite, maar leek met de overwinning van de liberalen in de parlementsverkiezingen van 2000 opnieuw een tijdperk van politieke en sociale hervorming in te gaan.

 

Maar de hervormers, politiek geïsoleerd door machtige conservatieven in de regering en de rechterlijke macht, konden hun beloften niet waarmaken. De steun van voormalig president Mohammad Khatami voor grotere sociale en politieke vrijheden maakte hem populair bij de jongeren - een belangrijke factor omdat zo ongeveer de helft van de bevolking onder de 25 is. Maar zijn liberale ideeën plaatsten hem lijnrecht tegenover opperste leider ayatollah Khamenei en hardliners die terughoudend zijn uit angst dat gevestigde islamitische tradities uit het oog worden verloren.

 

De verkiezingen van juni 2005 deelden een klap uit aan de hervormers toen de ultraconservatieve burgemeester van Teheran, Mahmoud Ahmadinejad, president werd. Ahmadinejad's omstreden herverkiezing in juni 2009 en de gewelddadige onderdrukking van daaropvolgende protesten van de oppositie deden de kloof tussen conservatieven en hervormers binnen het politieke establishment van Iran verder toenemen.

 

Met de verkiezing van de (volgens hemzelf) gematigde Hassan Rohani tot president in 2013 rees de hoop op meer vruchtbare betrekkingen met de rest van de wereld, en een overeenkomst tot beperking van de verrijking van uranium in november werd gevolgd door de opheffing van bepaalde sancties. Maar de binnenlandse verdeeldheid blijft diep.

 

Mocht u interesse hebben deel te nemen aan de subgroep Adoptiewerk dan bent u uiteraard zeer welkom. Stuurt u even een e-mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

 

 

terug naar begin pagina